De cijfers liegen niet. In 2020 beloofde toenmalig staatssecretaris voor Huisvesting Nawal Ben Hamou (PS) met haar Noodplan voor Huisvesting een oplossing voor 15.000 gezinnen. Vier jaar later blijkt dat een holle belofte. Sinds 2020 kwamen er amper 1.626 sociale woningen bij, terwijl de wachtlijst tussen 2018 en 2024 met bijna een derde groeide tot 60.419 gezinnen.

Wachttijd van 18 (!) jaar

“De wachttijd is volledig ontspoord”, zegt Vanden Borre. “In 2020 ging het gemiddeld om 7 jaar wachten. In 2023 was dat al 12 jaar. Vandaag spreken we over een wachttijd van 18 jaar. Dat is geen toeval, dat is het resultaat van 35 jaar PS-beleid in Brussel.”

Tegelijk ontspoorden ook de overheidsfinanciën. De schuldgraad van het Brussels Gewest klom naar 254%. Volgens Vanden Borre speelt het onverantwoorde woonbeleid daarin een centrale rol. “Er zijn jarenlang ongedekte cheques uitgeschreven voor sociale woningbouw, zonder dat de nodige vastleggingskredieten werden voorzien. De inkomsten zijn niet gevolgd en vandaag zitten de Brusselse Gewestelijke Huisvestingsmaatschappij (BGHM) en de openbare vastgoedmaatschappijen (OVM’s) met structurele en financiële problemen.”

Eén sociale woonmaatschappij

De N-VA pleit daarom voor één performante hoofdstedelijke sociale woonmaatschappij, een realistische en transparante financiering en een hervorming van de sociale huurprijzen, zodat de sector opnieuw financieel beheersbaar wordt. Daarnaast wil Vanden Borre de wachtlijst actief verkleinen, niet alleen door bijkomend aanbod, maar ook door aangepaste inkomensdrempels, een betere doorstroming binnen de sociale huisvesting en een strenge aanpak van sociale fraude.

“Sociale huisvesting moet opnieuw een springplank worden, gekoppeld aan activering en een basiskennis van het Nederlands of het Frans, in functie van leefbaarheid, veiligheid en integratie”, zegt Vanden Borre.

Private huurmarkt onder druk

Om het aanbod op de private markt te vergroten en de druk op de huurprijzen te verlagen, is het volgens Vanden Borre essentieel om het vertrouwen tussen huurders en verhuurders te herstellen. “De N-VA wil af van destabiliserenderegulering die investeringen afremt, opnieuw inzetten op wooncreatie en renovatie en tegelijk leegstand, kraken en huisjesmelkerij kordaat aanpakken.”

“Wie vandaag vastzit op een wachtlijst of geconfronteerd wordt met torenhoge huurprijzen, heeft recht op een woonbeleid dat werkt”, besluit Vanden Borre. “Met de motie die de N-VA indiende in het Brussels Parlement en dit plan tonen wij dat een ander woonbeleid mogelijk is.”